Harpa hoe het groeide

In 1976 kwam Luc Vanhees, als pas afgestudeerd licentiaat L.O. en Kine, in contact met professor Brasseur van de Franstalige Universiteit U.C.L. . Deze professor was in 1974 gestart met het eerste en enige programma voor cardiale revalidatie in het Sint-Pietersziekenhuis te Leuven. Hier deed Luc Vanhees zijn eerste ervaring op inzake evaluatie en revalidatie van patiënten na een hartinfarct.

Na de verhuis van de U.C.L. naar Woluwe, kwamen een 20-tal patiënten van Leuven over naar Pellenberg. In oktober 1977 vond de eerste trainingssessie plaats in het U.Z. te Pellenberg. Het medisch toezicht was in handen van de jonge geneesheer-assistent Robert Fagard, terwijl de jonge kinesist Luc Vanhees verantwoordelijk was voor de motoriek, de veiligheid en de praktische uitwerking.

 

Vanuit de medische wereld werd toen nog met argwaan gekeken naar de gevolgen van fysische inspanningen door hartpatiënten. Pas geleidelijk aan raakte men ervan overtuigd dat fysische inspanning een weldaad zou kunnen betekenen voor hartpatiënten.

Na de revalidatie binnen de veilige ziekenhuismuren onder strikt medisch toezicht, deed de nood zich gevoelen om de positieve resultaten te bestendigen. De lichamelijke en geestelijke conditie die men in Pellenberg moeizaam had opgebouwd, mocht niet zomaar verloren gaan. In overleg met dr. Fagard en in samenwerking met het Instituut voor Lichamelijke Opvoeding, werd op 10 oktober 1979 de allereerste conditietraining na de revalidatie in Pellenberg georganiseerd in het gymnasium van het Sportkot. Het initiatief viel zo goed mee, dat er werd besloten om een echte sportclub voor hartpatiënten op te richten. Na enkele voorbereidende vergaderingen vond de stichtingvergadering van Harpa plaats op 21 december 1979, in een zolderzaaltje van de Faculty Club.

Aanvankelijk kwamen enkele tientallen hartpatiënten op woensdagavond naar het Sportkot om hun lichamelijke conditie te onderhouden. Maar Harpa bleef groeien, zodat werd uitgekeken naar een tweede trainingssessie in het Sportkot op vrijdagavond en een zwemsessie op maandagavond. Ook moest een beroep worden gedaan op verschillende medewerkers, zoals de kinesisten Kris Weckx, Kathleen Vandenberghe en Dirk Schepers. Dirk verzekert nog steeds de begeleiding, aangevuld door nog meer dynamische krachten.

Onder leiding van voorzitter Willy Demeuleneere werd de Feitelijke Vereniging Harpa op 20 september 1996 omgevormd tot de V.Z.W. Harpa, Sportvereniging voor Hartpatiënten. De statuten werden gepubliceerd in het staatsblad van 7 november 1996 onder nummer 24513/96.

Ondertussen heeft de vereniging reeds haar 30-jarig bestaan gevierd. Het ledenaantal is aangegroeid tot 560, van wie er 350 actief deelnemen aan de conditietrainingen. Elke dag van de week, behalve op zondag, bestaat de mogelijkheid om deel te nemen aan een sportactiviteit: o.a. zwemmen, lopen, turnen, buikspieroefeningen, balsporten, wandelen, fitness.

Om al deze activiteiten op een veilige en verantwoorde manier te kunnen organiseren, doet de vzw een beroep op 9 kinesitherapeuten die de trainingen begeleiden.

De vereniging kende reeds 8 verschillende voorzitters: Maurice Noël, Rudolf Van Eeghem, Hugo Poppe, Willy Demeuleneere, Prof. Luc Vanhees, Georges Eneman, Alfons November en de huidige voorzitter Dominique Michaux.